Wie
Right To Play is een internationale organisatie, in 2000 opgericht door Olympisch schaatser Johann Olav Koss
        

We zetten ons in voor het recht van ieder kind om te sporten en te spelen. Voor een heleboel kinderen is dit niet vanzelfsprekend. Right To Play gelooft dat sport en spel onmisbaar zijn in de ontwikkeling van kinderen en dat iedereen moet kunnen meedoen. Iedere dag weer zien we wat sport en spel betekenen voor kinderen die opgroeien in armoede, conflictsituaties of te maken hebben met ziektes of lichamelijke beperkingen. Sport en spel laten deze kinderen weer kind zijn, maar maken hen ook weerbaar. Right To Play zorgt voor een veilige plek waar kinderen spelenderwijs belangrijke waarden en vaardigheden leren, kennis opdoen en biedt hen langs die weg een kans op een betere toekomst. Daarnaast zijn sport en spel effectieve instrumenten om maatschappelijke doelen te realiseren.

  
 
Hoe het begon...
OurStory-FoundationStory_Banner.png 
Het begon allemaal met een jongen in lange mouwen
 

Een paar maanden voor de Olympische Winterspelen van 1994 bracht Johann Olav Koss, als ambassadeur van Olympic Aid een bezoek aan het Afrikaanse land Eritrea.

In het door oorlog getroffen land zag hij kinderen spelen tussen puin en uitgebrande voertuigen, in de sportzalen werden tankonderdelen als gewichten gebruikt. Posters van martelaren, die waren omgekomen in de oorlog, hingen aan de muren, zij waren de grote helden van dit land. De kinderen waren getraumatiseerd, ze hadden allemaal vrienden en familie verloren in de oorlog. Omgeven door oorlog en gevaar wilden ze één ding kunnen doen wat elk kind wil doen: spelen. De beelden die Johann zag zette hem aan het denken.

Tijdens de Olympische Spelen in Lillehammer schaatste Johann naar drie Gouden medailles en even zoveel wereldrecords. Het bezoek aan Eritrea had hem gemotiveerd. Johann doneerde zijn gehele medaille-bonus ($30.000) aan Olympic Aid. Daar hield het voor hem niet op, in een emotionele persconferentie vroeg hij zijn Noorse collega's en alle fans ook een donatie te doen aan Eritrea. Een paar dagen later, hadden de vijf miljoen inwoners van Noorwegen $18 miljoen ingezameld voor het door oorlog getroffen land. OurStory-JohannPressConf_428.png

Een paar maanden na de Olympische Spelen keerde Johann terug naar Eritrea met een vliegtuig vol gedoneerde sportartikelen. Toch ontstond er twijfel bij hem. In Noorse kranten werd er kritisch gereageerd over de reis van Johann naar Eritrea. Men begreep niet dat hij met sportspullen vertrok naar een land waar honger werd geleden.

Het bezoek aan de president van Eritrea nam zijn twijfels weg. Waar Johann zijn excuses aanbood, vanwege het feit dat hij fout zat met de sportspullen, reageerde de president verheugd. Juist dat er iemand was die verder keek dan alleen de korte termijn verheugde de president. Naast voedsel, wat uiteraard heel belangrijk is, werd nu ook de mogelijkheid geboden om te sporten en spelen. Dit gaf de kinderen de hoop op een betere toekomst. 

Dit bezoek was niet het einde voor Johann zijn betrokkenheid. Het was de start van iets nieuws. Het begin van wat later Right To Play zou worden.

  ​​​​
Act