• Nieuws​ - 9 maart 2017

    Asmaa’s team in Libanon buigt regels, zoals Beckham dat deed

    ​​​Aasma_Web_Story_Banner.png

    Het geluid van een stuiterende bal vult de ruimte. Jonge vrouwen roepen naar elkaar om de bal te passen. Het energieniveau stijgt met elke pass, verdedigende actie en schot op goal. Iedereen schreeuwt het uit van enthousiasme als een van de dames schiet en scoort! Het is de winnende goal. Maar voor dit vrouwenteam in Noord-Libanon is voetbal meer dan alleen winnen. Ze breken barrières.

    Het is bijzonder gezicht in Noord-Libanon, waar voetbal wordt gezien als een echte mannen sport. Asmaa en medespeelsters spreken een keer per week af om te trainen. Ze oefenen hun dribbel, het passen en doen verschillende loopoefeningen. Maar ze kunnen alleen tegen elkaar spelen, want er is geen ander vrouwenteam in de regio.

    Het was lastig om een vrouwenteam te starten in Libanon. "Ik kan er erg boos om worden. Als meisje mocht ik niet voetballen. Sport is voor iedereen. Jongens en meisjes." Aldus voetbalcoach Asmaa.

    De 22-jarige Asmaa liet het er niet bij zitten en ze richtte haar eigen voetbalteam op. Haar doorzettingsvermogen inspireerde andere jonge vrouwen in het Libanese vluchtelingenkamp Nahr Bared om mee te doen in het team. "Ik heb een voetbalteam opgericht voor meisjes tussen de 15 en 17 jaar oud," zegt Asmaa. Het team traint nu regelmatig, meestal één keer in de week en het heeft invloed. "Meisjes zijn gelijk aan jongens. Als we voetballen en de jongens zien dat wij er goed in zijn, zien ze ons als gelijkwaardiger."

    Afgelopen jaar schreef Asmaa zich in voor het 'Sport and Humanitarian Aid' project. Dit is een samenwerkingsproject tussen Right To Play, WarChild, UNICEF en de KNVB. Gefinancierd door het ministerie van Buitenlandse Zaken. Asmaa voelde zich erg aangetrokken tot dit programma. Het programma gebruikt namelijk voetbal om vaardigheden zoals leiderschap en coaching over te brengen op kinderen in Libanon. 

    Aasma_With_Team.png

    "Door met dit project mee te doen, geloofde ik dat ik evenveel waard ben als jongens. Het project leerde me over teamwork, respect, communicatie en vertrouwen. Daarnaast liet het mij de kracht van sport en spel zien. Met de vrijheid om te sporten en spelen kan ik persoonlijke obstakels overwinnen, zoals het leven in een vluchtelingenkamp. Mijn vrijheid is niet gebaseerd op waar ik leef, maar op hoe ik me voel. Dit wil ik doorgeven aan mijn omgeving; om meisjes aan te moedigen te gaan sporten en spelen".

      
Act